Wraz z tysi±cem innych statkÃłw wypÅ‚yneÅ‚a¶ w niewiadomym Ci kierunku,
Wiatr pchn± twe marzenia w wielki ?agiel zapomnienia,
Była¶ ci±gle zagubiona w rozpedzonym szarym ¶wiecie,
Teraz płyniesz swoim statkiem oszukuj±c czas i ?ycie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubi±c ?ycie. Aaaaaaaaa.....
I posyÅ‚asz ciche pro¶by na niewinnych pÅ‚atkach rÃł?y,
no i czekasz na odpowied1, ktÃłra nigdy nie nadchodzi,
wiec porzucasz swe marzenia tak jak zbedny ?ycia balast,
Płyn±c dalej swoim statkiem oszukuj±c czas i ?ycie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubi±c ?ycie.